باز تعریف

در این ایوان

که اکنون ایستاده ام، سال تحویل می‌شود

در آن غروب ماه اسفند

از همه یاران شاعرم

در این ایوان

یاد کردم

مادرم در این ایوان

در روزی بارانی

سفره را پهن کرده بود

برای فهرست عمر من/ نا تمام

گریه کرده بود.

همه‌ی عمر در پی فرصتی بود

که برای من در این ایوان

از یک صبح

تا یک شب

گریه کند.

(احمد رضا احمدی، یادگاری)